ΚΑΦΕΝΕΙΟ Η ΤΑΡΑΤΣΑ

ΚΑΦΕΝΕΙΟ «Η ΤΑΡΑΤΣΑ»
Αν και εδώ και τρία χρόνια σταμάτησε η λειτουργία του ως καφενείου, η είδηση ότι «η Ταράτσα» έπαθε σοβαρές ζημιές από το σεισμό, δεν μπορεί παρά να προξενεί λύπη σε κάθε Παλιοχωριανό.
Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε την απέραντη θλίψη που νοιώσαμε όταν μικρά παιδιά μας στέρησαν την μεγαλύτερη και πιο απότομη «κατρατσύλα», που λειτουργούσε και σαν χωματερή, προκειμένου να ανεγερθεί το ψηλότερο και μακρύτερο κτίσμα του χωριού. Δεν περνούσε η μέρα αν δεν τη μετρούσαμε δεκάδες φορές με «κουτρουβάλες», αν δεν κοβόμαστε με τα σπασμένα γυαλιά και αν δεν καρφώνονταν στα ξυπόλυτα πόδια μας καρφιά και «βελόνες». Παρά τους τραυματισμούς και τις τιμωρίες που επακολουθούσαν, δεν καταλαβαίναμε τίποτα. Την άλλη μέρα εκεί στην «κατρατσύλα» μας. Ποτέ δεν πέρασε από το παιδικό μυαλό μας, ότι θα μας τη στερούσαν. Γι’ αυτό ήταν και η θλίψη μας μεγάλη όταν συνέβη «το μοιραίο».
Τη θλίψη μας γλύκανε ότι στη θέση της «κατρατσύλας» μας κτίστηκε «η Ταράτσα», που έμελε να δει μεγάλες μουσικές δόξες. Από εκεί παρήλασαν όλοι οι σπουδαίοι μουσικοί του χωριού μας. Καραβάδες, Παντελέλια, Γανωσέλια, μουσικοί από άλλα μέρη του νησιού και της Ελλάδας και η «Κική». «Η Ταράτσα» ήταν συνώνυμη της διασκέδασης, της καλοκαιρινής δροσιάς και σημείο αναφοράς της νεολαίας του χωριού μας. Παιδιά «ξεροσταλιάζαμε» απ’ έξω, νέοι και μεγάλοι απολαμβάναμε τα μουσικοχορευτικά δρώμενα. Γι’ αυτό λυπηθήκαμε πολύ όταν έκλεισε ως καφενείο, ελπίζοντάς όμως ότι κάποτε θα ξανανοίξει, αλλά ακόμα περισσότερο τώρα που οι ελπίδες έσβησαν!

Γιάννης Δημ. Χρυσάφης

Στη φωτογραφία «η Ταράτσα» με σκαλωσιές και αποπερατωμένο το υπόγειο.

Φωτογραφία του χρήστη Σύλλογος Παλαιοχωριτών Λέσβου "Η ΜΕΛΙΝΤΑ".